Title: SYSTEM OCENIANIA Z RELIGII DLA KLASY IV SZKOŁY PODSTAWOWEJ
Author: Nosek
Last saved by: Admin

SYSTEM OCENIANIA Z RELIGII DLA KLASY V SZKOŁY PODSTAWOWEJ
według podręcznika „Spotkania uBOGAcające” nr AZ-22-02/12-KI-1/13
zgodnego z programem nauczania „Odkrywamy tajemnice Bożego świata” nr AZ-2-02/12

OGÓLNE KRYTERIA OCENIANIA
W procesie oceniania obowiązuje stosowanie zasady kumulowania wymagań (ocenę wyższą otrzymać może uczeń, który spełnia wszystkie wymagania przypisane ocenom niższym). Oceniamy wiedzę i umiejętności ucznia oraz przejawy ich zastosowania w życiu codziennym, przede wszystkim w szkole. Gdy uczeń ubiega się o ocenę celującą, bierzemy pod uwagę również jego zaangażowanie religijno-społeczne poza szkołą.

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który:
a) nie spełnia wymagań na ocenę dopuszczającą, (i)
b) odmawia wszelkiej współpracy, (i)
c) ma lekceważący stosunek do przedmiotu i wiary.

Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który spełnia wymagania konieczne:
a)	w zakresie wiadomości i umiejętności opanował treści najłatwiejsze, najczęściej stosowane, stanowiące podstawę do dalszej edukacji, 
b)	wykazuje choćby minimalne zainteresowanie przedmiotem i gotowość współpracy z nauczycielem i w grupie.

Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który spełnia wymagania podstawowe:
a)	opanował treści najbardziej przystępne, najprostsze, najbardziej uniwersalne, niezbędne na danym etapie kształcenia i na wyższych etapach,
b)	uczestniczy w rozwiązywaniu problemów oraz umiejętnie słucha innych.

Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który spełnia wymagania rozszerzające:
a)	opanował treści umiarkowanie przystępne oraz bardziej złożone,
b)	ukierunkowany jest na poszukiwanie prawdy i dobra oraz szanuje poglądy innych,
c)	aktywnie realizuje zadania wykonywane w grupie.

Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który spełnia wymagania dopełniające:
a)	opanował treści obejmujące elementy trudne do opanowania, złożone i nietypowe,
b)	wykazuje własną inicjatywę w rozwiązywaniu problemów swojej społeczności
c)	wszechstronnie dba o rozwój swojej osobowości i podejmuje zadania apostolskie.

Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: 
a) posiadł wiedzę i umiejętności znacznie wykraczające poza program nauczania przedmiotu w danej klasie, samodzielnie i twórczo rozwija własne uzdolnienia, 
b) biegle posługuje się zdobytymi wiadomościami w rozwiązywaniu problemów teoretycznych lub praktycznych z programu nauczania danej klasy, proponuje rozwiązania nietypowe, rozwiązuje także zadania wykraczające poza program nauczania tej klasy, 
c) osiąga sukcesy w konkursach i olimpiadach kwalifikując się do finałów na szczeblu powiatowym, regionalnym, wojewódzkim albo krajowym lub posiada inne porównywalne osiągnięcia.

PRZEDMIOT
OCENY

OCENA

| celująca | bardzo dobra | dobra | dostateczna | dopuszczająca | niedostateczna

1. Cytaty z Pisma Świętego.
Modlitwy, pieśni

•	dokładna znajomość cytatu wraz ze znajomością źródła (np. Ewangelia św. Mateusza)

•	dokładna znajomość cytatów z lekcji

•	przytoczenie sensu cytatu własnymi słowami

•	niezbyt dokładna znajomość sensu cytatu

•	skojarzenia z treścią cytatu

•	brak jakiejkolwiek znajomości cytatów

2. Zeszyt przedmiotowy (zeszyt ćwiczeń)

•	wszystkie tematy
•	zapisy
•	prace domowe
•	staranne pismo
•	własne materiały
•	ilustracje itp.

•	starannie prowadzony
•	wszystkie tematy i notatki
•	prace domowe

•	zeszyt staranny
•	luki w zapisach (sporadyczne do 5 tematów)

•	zeszyt czytelny
•	braki notatek, prac domowych (do 40% tematów)

•	pismo niestaranne
•	liczne luki w zapisach (do 70% tematów)

•	brak zeszytu

3. Prace domowe

•	staranne wykonanie
•	treści wskazujące na poszukiwania w różnych materiałach
•	dużo własnej inwencji
•	twórcze

•	merytorycznie zgodne z omawianym na lekcji materiałem
•	staranne
•	czytelne 
•	rzeczowe

•	wskazują na zrozumienie tematu 
•	niezbyt twórcze

•	powiązane z tematem
•	niestaranne

•	widać próby wykonania pracy
•	na temat

•	praca nie na temat
•	brak rzeczowości w pracy
•	brak pracy

4. Testy i sprawdziany

•	wszystkie polecenia wykonane poprawnie
•	rozwiązane też zadanie dodatkowe

•	75% spełnionych wymagań podstawowych (łatwe, praktyczne, przydatne życiowo, niezbędne)
•	75% spełnionych wymagań rozszerzających (bardzo trudne i trudne, teoretyczne, naukowe)

•	75% zadań podstawowych
•	50% wymagań
•	rozszerzających

•	75% wiedzy z zakresu wymagań podstawowych (bardzo łatwe i łatwe, niezbędne w dalszej edukacji)

•	50% wiedzy  z zakresu wymagań podstawowych

•	 poniżej 30% odpowiedzi dotyczących wiedzy podstawowej

5. Odpowiedzi ustne

•	wiadomości zawarte w podręczniku i zeszycie uzupełnione wiedzą spoza programu
•	wypowiedź pełnymi zdaniami, bogaty język
•	używanie pojęć

•	wiadomości z podręcznika i zeszytu prezentowane w sposób wskazujący na ich rozumienie, informacje przekazywane zrozumiałym językiem
•	odpowiedź pełna nie wymagająca pytań dodatkowych

•	wyuczone na pamięć wiadomości
•	uczeń ma trudności w sformułowaniu myśli własnymi słowami
•	potrzebna pomoc nauczyciela

•	wybiórcza znajomość poznanych treści i pojęć
•	odpowiedź niestaranna
•	częste pytania naprowadzajace

•	słabe wiązanie faktów i wiadomości
•	chaos myślowy i słowny
•	odpowiedź bełkotliwa, niewyraźna, pojedyncze wyrazy
•	dużo pytań pomocniczych

•	brak odpowiedzi lub odpowiedzi świadczące o braku wiadomości rzeczowych

6. Aktywność

•	uczeń wyróżnia się aktywnością na lekcji 
•	korzysta z materiałów zgromadzonych samodzielnie

•	uczeń zawsze przygotowany do lekcji
•	często zgłasza się do odpowiedzi
•	wypowiada się poprawnie

•	stara się być przygotowany do lekcji chętnie w niej uczestniczy

•	mało aktywny na lekcjach

•	niechętny udział w lekcji

•	lekceważący stosunek do przedmiotu i wiary

7. Inscenizacje, gazetka szkolna, praca na rzecz Kościoła i inne

•	wiele razy pomaga w różnych pracach
•	pilnie i terminowo wykonuje powierzone zadania, dużo własnej inicjatywy
•	aktywnie uczestniczy w życiu małych grup formacyjnych (ministranci, oaza itp.)
•	reprezentuje szkołę (parafię) w konkursie przedmiotowym (olimpiadzie)

•	starannie wykonuje powierzone przez katechetę lub księdza zadania
•	przejawia postawę apostolską

•	niezbyt chętnie wykonuje zadania poza lekcjami, ale nie unika ich zupełnie 
•	uczestniczy w rekolekcjach szkolnych

SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA
Semestr I
DZIAŁ | OCENA
| dopuszczająca | dostateczna | dobra | bardzo dobra | celująca

I. Moi przodkowie, bracia i siostry

– dzieli się wspomnieniami z wakacji
– wymienia wakacyjne sposoby spotkania z Bogiem
– określa, że Biblia zawiera słowo kochającego Boga, który chce się z nami spotykać
– definiuje pojęcia: Stwórca, stworzenie,
– podaje prawdę, że cały świat pochodzi od Boga 
– wymienia, w czym człowiek jest podobny do Boga
– wyjaśnia pojęcie grzechu pierworodnego
– prezentuje biblijne opowiadanie o Kainie i Ablu Rdz 4,2b-15
– podaje, że drogą powrotu do przyjaźni Boga i ludzi jest przeproszenie
– prezentuje biblijne opowiadania o potopie (Rdz 6,5-9.17)
– definiuje pojęcie „ekologia”
– opowiada o życiu św. Franciszka z Asyżu 
– definiuje pojęcia: święty, patron
– podaje datę, kiedy Kościół oddaje cześć św. Stanisławowi
– wymienia imiona trzech archaniołów
– mówi z pamięci modlitwę prośby o pomoc Anioła Stróża
– wymienia przejawy miłości rodziców do dziecka
– opisuje, na czym polega posługa ministrantów i scholi
– wymienia sytuacje, w których przydaje się pomoc dziadka lub babci, oraz te, w których dziadkowie potrzebują pomocy wnuków

– opowiada o ciekawych ludziach, których spotkał
– podaje przykłady znanych ludzi oraz biblijnych bohaterów, którzy spotkali się z Bogiem
– odróżnia twórcze działanie człowieka od stwórczego dzieła Boga
– formułuje główne prawdy o człowieku zawarte w Księdze Rodzaju 1,26-27
– omawia treść biblijnego opowiadania o grzechu pierwszych ludzi: Rdz 2,16-17; 3,1-6.8-9.11-13.17.19.23
– podaje znaczenie imion Adama i Ewy
– wymienia konsekwencje grzechu
– uzasadnia, dlaczego należy systematycznie przystępować do sakramentu pokuty i pojednania
– mówi z pamięci prawdę wiary o Bożej sprawiedliwości
– wyjaśnia, że cała przyroda jest darem Boga, o który mamy się troszczyć
– dostrzega związek między mądrym korzystaniem z darów przyrody, a zdrowiem i szczęściem człowieka
– wymienia wydarzenia z życia św. Stanisława Kostki świadczące o jego duchowej sile
– potrafi ocenić, co nam pomaga, a co przeszkadza w osiąganiu świętości
– podaje datę liturgicznego wspomnienia Świętych Archaniołów 
– mówi z pamięci modlitwę do Michała Archanioła
– rozpoznaje obraz przedstawiający Michała Archanioła, wskazując jego atrybuty
– podaje datę liturgicznego wspomnienia Aniołów Stróżów
– wylicza dodatkowe obciążenia oraz korzyści płynące z posiadania licznego potomstwa (rodzeństwa)
– wymienia formy zaangażowania świeckich w życie parafii
– wymienia dziecięce i młodzieżowe grupy działające w parafii
– podaje prawdę, że miłość i posłuszeństwo wobec dziadków wchodzi w zakres wymagań IV przykazania

– odróżnia spotkania pozytywne, budujące od szkodliwych i znajomości, które warto pielęgnować, od takich, które nie są tego warte
– potrafi zredagować modlitwę dziękczynną za wybrane dzieło stworzenia
– na podstawie tekstu biblijnego wymienia zadania, jakie Bóg przekazał człowiekowi
– uzasadnia, że grzech niszczy przyjaźń człowieka z Bogiem
– wskazuje skutki grzechu pierworodnego w codziennym życiu
– na podstawie tekstu biblijnego uzasadnia, że grzech niszczy przyjaźń między ludźmi
– wskazuje konsekwencje wynikające z sakramentu pokuty i pojednania
– wyjaśnia, dlaczego Bóg ocalił Noego od potopu
– wyjaśnia, na czym polega odpowiedzialność za środowisko, w którym żyje
– wykazuje związek treści Mdr 4,7.9-10.13-15 z życiem św. Stanisława
– charakteryzuje rolę, jaką wyznaczył Bóg Michałowi Archaniołowi
– charakteryzuje rolę Anioła Stróża w życiu człowieka
– uzasadnia szczególny szacunek dla kobiet oczekujących narodzin dziecka i rodzin wielodzietnych
– charakteryzuje szczególne relacje pomocy i troski w rodzinie wielodzietnej
– podaje przykłady współpracy poszczególnych grup
– omawia sposoby kontaktu z dziadkami (tymi, którzy są blisko, oraz tymi, którzy mieszkają daleko)

– charakteryzuje, w jaki sposób spotkane osoby mogły go ubogacić
– uzasadnia, że czytając Pismo Święte możemy doświadczyć spotkania z Bogiem
– interpretuje elementy dzieła Michała Anioła przedstawiające stworzenie
– uzasadnia, że człowiek jest stworzony na obraz i podobieństwo Boże 
– wskazuje biblijne podstawy sakramentu chrztu (Dz 2,38)
– wskazuje proste teksty liturgiczne odnoszące się do sakramentu chrztu
– wskazuje biblijne podstawy sakramentu pokuty
– wskazuje proste teksty liturgiczne odnoszące się do sakramentu pokuty
– wyjaśnia, co znaczy być człowiekiem prawym.
– potrafi ocenić stosunek współczesnych ludzi do przyrody i porównać go z nauką przekazaną przez św. Franciszka
– uzasadnia, dlaczego św. Stanisław Kostka został wybrany patronem dzieci i młodzieży
– uzasadnia, dlaczego w walce ze złem (z szatanem) potrzebna jest nam pomoc Michała Archanioła
– wskazuje teksty biblijne odnoszące się do Aniołów Stróżów
– potrafi wyjaśnić wartość różnorodności relacji w rodzinie wielodzietnej
– charakteryzuje charyzmat wybranej grupy parafialnej
– charakteryzuje i uzasadnia prawidłowe relacje wnucząt z dziadkami

– reaguje na niewłaściwe zachowania wśród rodzeństwa oraz w grupie koleżeńskiej
– aktywnie włącza się w działalność jednej z grup w parafii

II. Patriarchowie, przywódcy, prorocy

– określa, kim był Abraham
– opowiada o Bożych odwiedzinach u Abrahama
– określa, kim był Jakub
– podaje fakt, że synowie Jakuba dali początek dwunastu pokoleniom narodu Izraela 
– podaje powody zazdrości braci wobec Józefa
– omawia los Józefa sprzedanego w niewolę
– wymienia okoliczności powołania Mojżesza
– wymienia przywódców narodu wybranego w drodze do Ziemi Obiecanej
– określa, że sędziowie byli przywódcami Izraelitów, powołanymi przez Boga, by wyzwolić ich z ucisku nieprzyjaciół
– określa, że Samson był jednym z sędziów i walczył z Filistynami
– relacjonuje treść opowiadania o Samsonie (Sdz 13–16)
– określa, co to był przybytek Pański
– opowiada o walce Dawida z Goliatem
– podaje przykład mądrości Salomona w sądzeniu poddanych
– omawia treść perykopy o Syryjczyku Naamanie
– charakteryzuje misję proroka Jonasza
– określa, czym jest proroctwo
– podaje, kim był i gdzie działał Jeremiasz
– opowiada historię Daniela (Dn 6,2-24)
– opowiada dzieje biblijnego Hioba
– podaje przykłady własnych sukcesów i niepowodzeń

– opisuje obietnicę, jaką Bóg dał Abrahamowi, i historię jej wypełnienia
– uzasadnia potrzebę i sens wytrwałej modlitwy
– omawia relacje Józefa z jego braćmi podkreślając znaczenie przebaczenia w tych relacjach 
– potrafi przyznać się do błędu i przeprosić
– określa, że Aaron był bratem Mojżesza i jego „ustami”
– wskazuje sposób podziału ziemi między 12 pokoleń Izraela
– podaje, kim byli Madianici
– opowiada o powołaniu Gedeona oraz formowaniu jego armii
– podaje przykłady „duchowych mocarzy”
– wymienia źródła duchowej mocy człowieka
– relacjonuje treść perykopy o powołaniu Samuela (1 Sm 3,1-19)
– wymienia, do czego Bóg nas powołuje
– wymienia cechy Dawida, które podobały się Bogu
– podaje przykłady męstwa Dawida i jego wiary w Bożą pomoc
– omawia przesłanie modlitwy Salomona o mądrość
– wymienia inne cuda Elizeusza
– pamięta słowa wyznania wiary Syryjczyka Naamana
– podaje prawdę, że Bóg pragnie nawrócenia grzeszników
– określa, że zazdrość jest jednym z grzechów głównych
– podaje przykłady proroctw mesjańskich
– omawia nauczanie proroka Jeremiasza
– wyjaśnia, że Daniel z narażeniem życia wypełniał tradycje swego narodu
– podaje przykłady zapominania o tradycjach religijnych i zaniedbywania ich przez współczesnych chrześcijan
– wskazuje, czego uczy nas Hiob swoim cierpieniem

– wskazuje sytuacje z codziennego życia, w których możemy mieć do czynienia z Bożymi odwiedzinami
– podaje imiona patriarchów: Abrahama, Izaaka i Jakuba oraz jego dwunastu synów
– na podstawie tekstu biblijnego uzasadnia wartość i potrzebę przebaczenia w relacjach rodzinnych
– charakteryzuje postawę Aarona u boku Mojżesza
– charakteryzuje działalność Jozuego
– wskazuje na mapie terytoria poszczególnych pokoleń
– na podstawie fragmentów z Sdz 6–8 charakteryzuje postawę Gedeona wobec Boga
– wyjaśnia związek niezwykłej mocy Samsona ze ślubami złożonymi Bogu
– na podstawie tekstu biblijnego uzasadnia, że Bóg udziela nam swej mocy do walki ze złem
– charakteryzuje postawę Samuela wobec Boga
– charakteryzuje postawę Dawida wobec Boga
– wyjaśnia, na czym polegała mądrość Salomona
– charakteryzuje misję proroka Elizeusza
– na podstawie fragmentów Księgi Jonasza wyjaśnia istotę miłosierdzia Bożego
– uzasadnia konieczność dobrego przygotowania się na spotkanie z Jezusem w każdej Mszy Świętej
– wyjaśnia, że zapowiadane przez Jeremiasza nowe przymierze wypełniło się w Jezusie Chrystusie
– charakteryzuje postawę Daniela
– uzasadnia wartość i potrzebę ufnej modlitwy
– wyjaśnia znaczenie wytrwałej modlitwy w chorobie i cierpieniu
– potrafi ułożyć modlitwę w intencji osoby chorej lub niepełnosprawnej

– uzasadnia sens adopcji
– wyjaśnia okoliczności i znaczenie zmiany imienia Jakuba na Izrael
– charakteryzuje trudności oraz dobro związane z przebaczeniem
– chętnie przebacza winowajcom
– uzasadnia konieczność zgody i współdziałania wśród rodzeństwa
– wyjaśnia znaczenie losów w podziale Ziemi Obiecanej
– uzasadnia, dlaczego pokolenie Lewiego nie otrzymało ziemi
– charakteryzuje Boże kryteria wyboru ludzi
– na podstawie tekstu biblijnego określa warunki korzystania z mocy Bożej
– na podstawie tekstu biblijnego określa, czym jest powołanie
– potrafi wykazać różnice między patrzeniem ludzkim a Bożym patrzeniem na człowieka
– na podstawie tekstu biblijnego uzasadnia, że mądrość jest darem Bożym, o który trzeba się starać
– uzasadnia, że Bóg czyni cuda także dzisiaj
– uzasadnia konieczność pokuty i nawrócenia 
– wymienia grzechy cudze
– uzasadnia, że proroctwa mesjańskie wypełniły się w Jezusie
– potrafi zinterpretować omawiane teksty prorockie
– potrafi ocenić własne relacje z Bogiem i ludźmi w świetle postawy Daniela
– na podstawie historii Hioba oraz własnego doświadczenia uzasadnia, że cierpienie jest nieodłącznym elementem ludzkiego życia

– interpretuje ludzkie życie jako wspólny projekt – człowieka i Boga
– angażuje się w pomoc ludziom chorym

III. Pierwsi świadkowie spełnionej obietnicy
(tematy 32-35)

– omawia treść perykopy Łk 1,5-20.24-25
– podaje, kim był Zachariasz
– opowiada o nawiedzeniu św. Elżbiety
– opowiada treść perykopy o pasterzach u żłóbka 
– opowiada o ofiarowaniu Pana Jezusa w świątyni
– okazuje szacunek ludziom w podeszłym wieku

– podaje prawdę, że Zachariasz nie uwierzył Bożej obietnicy i stał się niemy do czasu urodzenia syna
– wymienia powody ludzkiej radości
– podaje, że pasterze jako pierwsi pokłonili się Jezusowi
– z szacunkiem odnosi się do ludzi ubogich
– podaje, że słowa Symeona skierowane do Maryi są zapowiedzią Jej cierpienia oraz objawiają prawdę o Jezusie
– podaje datę święta Ofiarowania Pańskiego

– wymienia cechy właściwej postawy człowieka wobec słowa Bożego
– wyjaśnia motyw poruszenia się dzieciątka w łonie Elżbiety
– wymienia dary, jakich Jezus może od niego oczekiwać
– charakteryzuje postawę Maryi wobec wydarzeń związanych z Jej Synem
– wyjaśnia słowa Symeona

– charakteryzuje zadania wyznaczone mu przez Boga
– wyjaśnia motyw zachęty św. Pawła do radości w Flp 4,4-5
– omawia pozycję społeczną pasterzy w czasach Jezusa
– charakteryzuje postawę pasterzy wobec ogłoszonej im nowiny
– wyjaśnia nakaz Prawa Starego Testamentu dotyczący pierworodnego syna

Semestr II				
DZIAŁ | OCENA
| dopuszczająca | dostateczna | dobra | bardzo dobra | celująca

III. Pierwsi świadkowie spełnionej obietnicy
(tematy 36-39)

– podaje, że prawdziwym Ojcem Pana Jezusa jest Bóg, a św. Józef był Jego wzorowym opiekunem
– opowiada o misji Jana Chrzciciela (Łk 3,3-9)
– podaje prawdę, że pójście za Jezusem oznacza zostanie Jego uczniem
– podaje, że papież i biskupi są następcami apostołów

– podaje, co Ewangelia mówi o św. Józefie
– podaje, kiedy w liturgii czcimy św. Józefa
– wymienia, do czego nawoływał Jan Chrzciciel
– opowiada treść perykopy o obfitym połowie i powołaniu Szymona Piotra (Łk 5,1-11)
– określa relacje ucznia i mistrza oraz apostołów i Jezusa
– podaje imię obecnego papieża i biskupa swojej diecezji

– potrafi ułożyć modlitwę do św. Józefa za swojego tatę lub opiekuna
– wyjaśnia, co znaczy dla współczesnego człowieka „prostować drogę dla Jezusa”
– wyjaśnia słowa Jezusa o łowieniu ludzi
– aktywnie włącza się w tworzenie modlitwy i modli się za papieża i biskupów

– charakteryzuje św. Józefa jako wzór dla wszystkich ojców i opiekunów
– uzasadnia sens adopcji
– charakteryzuje postawę Szymona wobec dokonanego cudu i słów wypowiadanych do niego przez Jezusa
– uzasadnia decyzję pójścia za Jezusem
– wymienia dostępne mu sposoby apostołowania i włącza się w ich realizację

IV. Świadkowie wiary i nowego życia

– opisuje treść perykopy o uzdrowieniu kobiety cierpiącej na krwotok (Łk 8,42b-48)
– omawia treść perykopy o wskrzeszeniu córki Jaira (Łk 8,41-42.49-55)
– określa, że modlitwa jest dialogiem między Bogiem i człowiekiem
– omawia teść perykopy o Marcie i Marii (Łk 10,38-42)
– omawia treść perykopy o kuszeniu Jezusa
– określa, że pomoc potrzebującym jest chrześcijańskim obowiązkiem
– omawia treść perykopy o spotkaniu Pana Jezusa z niewiernym Tomaszem (J 20,24-29)
– omawia treść rozmowy Jezusa z ukrzyżowanym łotrem
– określa, w czym się przejawia Boże miłosierdzie 
– wymienia sposoby czci Bożego Miłosierdzia 
– opowiada o spotkaniu Bernadetty z Maryją
– podaje nazwę zgromadzenia założonego przez Matkę Teresę
– podaje najważniejsze fakty z życia Brata Alberta
– definiuje pojęcia: świętość, „mała droga”
– podaje główne wydarzenia z życia św. Teresy od Dzieciątka Jezus

– podaje własną definicję wiary
– wyjaśnia rolę wiary przy uzdrowieniach i wskrzeszeniach
– omawia treść perykopy J 3,1-5
– definiuje pojęcia: faryzeusz, nowe narodzenie
– wskazuje sposoby naśladowania postawy Marty i Marii
– wyjaśnia pojęcie „Mesjasz”
– charakteryzuje postawę Jezusa wobec kusiciela
– omawia tekst biblijny o Szymonie z Cyreny Mt 27,32 (Mk 15,21; Łk
23,26)
– podaje, że postać Szymona z Cyreny występuje w V stacji nabożeństwa drogi krzyżowej
– podaje, że postać Weroniki występuje w VI stacji nabożeństwa drogi krzyżowej
– przytacza z pamięci słowa, jakimi Tomasz wyznał wiarę w Jezusa, oraz Jezusową odpowiedź
– podaje przykłady szczególnej bliskości Jana z Jezusem
– wskazuje w Ewangelii przykłady okazywania przez Jezusa miłosierdzia
– wymienia najważniejsze wydarzenia z życia św. Faustyny
– podaje, kim była św. Bernadetta
– omawia treść orędzia z Lourdes
– wymienia najważniejsze wydarzenia z życia bł. Teresy z Kalkuty
– dostrzega potrzebę niesienia pomocy osobom biednym i opuszczonym
– podaje, czym zajmują się bracia albertyni i siostry albertynki
– wymienia dzieła, którym patronuje św. Teresa

– wymienia sposoby doświadczania mocy Jezusa
– wskazuje w swoim środowisku osoby będące przykładem wiary
– układa modlitwę prośby i dziękczynną
– charakteryzuje postawę Nikodema w spotkaniu z Jezusem
– potrafi modlić się spontanicznie
– charakteryzuje postawę Marty i Marii w spotkaniu z Jezusem
– przedstawia Bogu w modlitwie troski własne i innych
– wyjaśnia rolę Ducha Świętego w walce z pokusami
– uzasadnia konieczność duchowej bliskości z Jezusem dla skutecznej walki z pokusami
– charakteryzuje postawę Szymona na drodze krzyżowej Jezusa
– charakteryzuje czyn św. Weroniki
– wskazuje, gdzie należy szukać pomocy w wyjaśnianiu wątpliwości dotyczących wiary
– podaje, że Jan był w grupie pierwszych, powołanych przez Jezusa apostołów, jako jedyny z Dwunastu był pod krzyżem i jako pierwszy z nich stanął przy pustym grobie Jezusa
– interpretuje teksty biblijne mówiące o miłosierdziu Jezusa
– podaje przykłady sytuacji, w których potrzebujemy miłosierdzia ze strony ludzi i Boga
– charakteryzuje postawę Bernadetty wobec powierzonych jej zadań
– podaje sposoby realizacji orędzia z Lourdes
– opisuje formy działalności Matki Teresy i jej zgromadzenia
– charakteryzuje postawę br. Alberta wobec ubogich
– opisuje najważniejsze wydarzenia z życia św. Teresy

– wyjaśnia rolę wiary przy uzdrowieniach
– uzasadnia znaczenie wiary zwłaszcza w najtrudniejszych sytuacjach życiowych (nieszczęście, choroba, śmierć)
– potrafi wykazać różnice między modlitwą wyuczoną a spontaniczną
– uzasadnia wartość modlitwy i służby bliźnim w życiu chrześcijanina
– wyjaśnia duchowe znaczenie pustyni
– układa modlitwę związaną z odpieraniem pokus
– rozróżnia pomoc przymuszoną i udzieloną z własnych chęci
– wskazuje współczesne sposoby naśladowania św. Weroniki
– charakteryzuje działalność św. Jana po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa.
– charakteryzuje posłannictwo św. Faustyny, jej rolę w szerzeniu czci Bożego Miłosierdzia
– układa własną modlitwę do Jezusa Miłosiernego
– uzasadnia potrzebę zaangażowania się w wypełnianie przesłania z Lourdes
– określa wartość osobistej modlitwy w kształtowaniu wrażliwości na potrzeby innych ludzi
– interpretuje słowa br. Alberta „powinno się być jak bochen chleba…”
– charakteryzuje „małą drogę” św. Teresy

– angażuje się w pomoc potrzebującym

V. Ci, co wskazują drogę

– podaje, że Duch Święty jest Trzecią Osobą Boską
– wymienia najważniejsze fakty z życia św. Piotra
– omawia powołanie i nawrócenie Szawła
– podaje daty rozpoczęcia i zakończenia pontyfikatu Jana Pawła II
– podaje najważniejsze fakty z życia św. Wojciecha
– podaje najważniejsze fakty z życia św. Stanisława
– podaje, kim była św. Jadwiga
– wymienia dzieła, którymi zasłynęła św. Jadwiga królowa
– podaje, że kardynał Wyszyński był prymasem Polski w latach komunistycznych rządów
– podaje, że Jezus miał uczniów i oni nazywali Go Nauczycielem
– wyraża szacunek wobec nauczycieli

– omawia treść zapowiedzi zesłania Ducha Świętego
– wskazuje przełomowe wydarzenia z życia św. Piotra
– wskazuje sposoby naśladowania apostoła Piotra
– wskazuje sposoby naśladowania apostoła Pawła
– omawia pontyfikat Jana Pawła II
– wymienia główne wątki pontyfikatu Jana Pawła II
– wymienia, w czym możemy naśladować św. Wojciecha
– wymienia cechy charakteru św. Stanisława, które warto naśladować
– wymienia współczesne sposoby troski o ubogich
– podaje, że kardynał Wyszyński, będąc w przymusowym odosobnieniu, przygotował plan obchodów Tysiąclecia Chrztu Polski oraz tekst Ślubów Jasnogórskich
– wymienia miejsca odosobnienia, w których przetrzymywano Księdza Prymasa
– definiuje pojęcia: nauczyciel, wychowawca
– wymienia cechy dobrego ucznia i dobrego nauczyciela

– wyjaśnia znaczenie tytułu Paraklet
– charakteryzuje działalność apostolską św. Piotra
– charakteryzuje działalność apostolską św. Pawła
– charakteryzuje apostolską posługę Jana Pawła II jako otwartą na potrzeby wszystkich ludzi
– wyjaśnia sens męczeństwa św. Wojciecha dla naszego Narodu
– uzasadnia, dlaczego św. Wojciech został wybrany na patrona naszej Ojczyzny
– uzasadnia, czym św. Stanisław zasłużył na miano patrona Polski
– charakteryzuje postawę królowej Jadwigi wobec poddanych
– chętnie włącza się w pomoc ubogim
– wymienia formy prześladowań ludzi wierzących i pasterzy Kościoła w czasach PRL-u
– potrafi ocenić swoje postępowanie wobec nauczycieli

– charakteryzuje działanie Ducha Świętego jako Przewodnika, Pocieszyciela, Obrońcy
– uzasadnia potrzebę wspierania misji
– wyjaśnia motywację ludzi pielgrzymujących do grobu bł. Jana Pawła II
– potrafi wykazać, jak we współczesnych czasach można naśladować św. Wojciecha
– wskazuje teksty liturgiczne odnoszące się do kultu św. Stanisława
– wskazuje teksty liturgiczne odnoszące się do kultu św. Jadwigi
– charakteryzuje postawę Prymasa wobec wrogich działań rządu PRL
– na podstawie wybranych tekstów biblijnych charakteryzuje postawę Jezusa jako nauczyciela

– staje w obronie słabszych
– aktywnie włącza się w dzieło misyjne Kościoła

System oceniania dla klasy V SP